Ciompa Adam (1901–1935), malarz i pisarz, syn Pawła, dyrektora Banku Krajowego w Krakowie, pochodzeniem ze Śląska Cieszyńskiego, i Izabeli ze Schmidtów (córki wiceprezydenta m. Krakowa), ur. 29 VIII w Krakowie, nauki gimnazjalne pobierał we Lwowie, Wiedniu i Krakowie. W l. 1920–5 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (uczeń prof. Kowarskiego, a w grafice prof. Wojnarskiego). W r. 1925 zwiedził Włochy. Od r. 1926 wystawiał obrazy w Pałacu Sztuk Pięknych w Krakowie. Jako malarz poświęcił się głównie sztuce kościelnej. Jego kompozycje witrażowe i obrazy ołtarzowe znajdują się w kościołach ewangelickich w Krakowie, Bystrzycy nad Olzą, Wiśle, Konstantynowie nad Nerem i Czeskim Cieszynie. Nadto malował portrety i wiele drobnych szkiców; wykonał szereg prac graficznych rozmaitą techniką. Od r. 1931 zwrócił się do twórczości literackiej. W r. 1933 wydał powieść Duże litery, oryginalną próbę połączenia zamiaru literackiego z doświadczeniami malarza, a zarazem głęboko odczuty i samodzielnie przemyślany wysiłek zrozumienia wzajemnych stosunków psychicznych między człowiekiem a człowiekiem. Pozostawił nadto w rękopisie dwa dramaty: Diogenes i Żółta ściana. Przedwczesna śmierć nie pozwoliła na zupełne rozwinięcie talentu artysty i pisarza, ale spuścizna po nim, zwłaszcza literacka, posiada bezsporne znamiona wybitnej indywidualności twórczej, o czym świadczy także wydany po jego śmierci staraniem przyjaciół Szkicownik literacki (1937, z reprodukcjami autoportretu i innych prac graficznych). C. bral też żywy udział w ruchu kulturalnym ewangelików Polaków (m. i. wygłosił odczyty: Rola i zadanie inteligencji w życiu kościelnym, Rodzice i dzieci). Zginął 6 VIII 1935 w wycieczce tatrzańskiej na Łomnicę.
Rys biograficzny i wyjątki z artykułów o C. w dodatku do Szkicownika literackiego, 141–158 (tamże reprodukcja autoportretu); Czachowski, Obraz współcz. lit. pol., III 508; Kubisz K. B. w »Pośle Ewangelickim« z 31 VIII 1935; Natanson W. w »Czasie« z 27 VI 1936; Mitera K. i Bronner J. w »Głosie Plastyków« z grudnia 1935; Kudliński T. w »Gazecie Literackiej« z czerwca 1933; Pietsch T. w »Czasie« z 28 IV 1933.
Kazimierz Czachowski